![]() |
|
Samorząd Województwa Kujawsko-Pomorskiego jest patronem Towarzystwa Muzycznego im. I. J. Paderewskiego
Urząd Miasta Bydgoszczy jest patronem Towarzystwa Muzycznego im. I. J. Paderewskiego

Konkurs jest członkiem Fundacji Alink - Argerich od 2004 r.

Konkurs jest członkiem Światowej Federacji Międzynarodowych Konkursów Muzycznych z siedzibą w Genewie od 2010 roku.
VI Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny
im. Ignacego Jana Paderewskiego
Bydgoszcz, 6 - 18 listopada 2004
| Przewodniczący Jury - profesor Piotr Paleczny, Polska | |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
![]() |
Należy do grona najwybitniejszych polskich pianistów, absolwent
warszawskiej Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina, rozpoczynał
błyskotliwą karierę pianistyczną od laurów na międzynarodowych
konkursach w Sofii, Monachium, Warszawie (Międzynarodowy Konkurs
Pianistyczny im. Fryderyka Chopina), Plewen i Bordeaux. Jako laureat
VIII Konkursu Chopinowskiego w 1970 roku szybko dał się poznać jako
wybitny wirtuoz fortepianu w najbardziej znaczących salach koncertowych
świata, występując tam z recitalami i renomowanymi orkiestrami pod
batutami najwybitniejszych dyrygentów naszych czasów. |
|
|
|
| profesor Zhou Guangren, Chiny | |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
![]() |
Urodziła
się w Hanowerze. Lekcje gry na fortepianie pobierała w Szanghaju u Ding
Shande, Mario Paci, Alfreda Marcusa i Bela Belai. Naukę kontynuowała w
Central Conservatory of Music u Arama Tatuliana z Moskwy. Muzyczną
karierę rozpoczęła wcześnie. Grała z Shanghai Municipal Orchestra,
Central Philharmonic Orchestra w Pekinie i z Dresden Symphony
Orchestra. Jako pierwsza chińska pianistka została wyróżniona nagrodą w
międzynarodowym konkursie pianistycznym, podczas Światowego Pokojowego
Festiwalu Młodych w Berlinie w 1951 roku i podczas Konkursu im.
Schumanna w Zwickau w 1956 roku. Od roku 1955 rozpoczęła działalność na wydziale fortepianu w Central Conservatory of Music w Pekinie. W latach 1986-1992 pełniła funkcję dziekana Wydziału Fortepianu. Zhou Guangren brała udział w obradach jury prestiżowych międzynarodowych konkursów pianistycznych w USA, Francji, Norwegii, Chile, Izraelu, Anglii i Japonii. Goszcząc w Stanach Zjednoczonych prowadziła wykłady na 29 uniwersytetach. Była organizatorem i przewodniczącą jury I Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Chinach w 1994 roku. Latem 1995 roku wystąpiła w Londynie z Koncertem A - dur Mozarta, grając z Britten-Pears Orchestra. Przez ostatnie dziesięciolecie Zhou Guangren poświęciła się popularyzacji muzyki fortepianowej w Chinach. Założycielka dwóch Dziecięcych Szkół Fortepianu, organizatorka konkursów, serii koncertów muzyki fortepianowej w Sali Koncertowej w Pekinie. Redaktor naczelna magazynu "Piano Artistry". Przez rząd chiński uhonorowana tytułami: "Best Cultural Worker", "National Best Educator", a także "May First Labour Medal ". |
|
|
|
| profesor Andrzej Jasiński, Polska | |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
![]() |
Urodził
się w 1936 r. w Częstochowie, gdzie ukończył średnią szkołę muzyczną w
klasie Stefanii Borkowskiej. W latach 1952-59 studiował w Państwowej
Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, w klasie prof. Władysławy
Markiewicz (dyplom z odznaczeniem). W latach 1960-61 studiował w Paryżu
u prof. Magdy Tagliaferro. Występował w kraju i za granicą (w byłym
ZSRR, Czechosłowacji, Niemczech, Włoszech, Japonii, Ameryce Płd.). Od 1961 r. pracuje jako pedagog w Akademii Muzycznej w Katowicach. Od 1972-95 był kierownikiem Katedry Fortepianu. W latach 1979-82 prowadził klasę fortepianu w Wyższej Szkole Muzycznej w Stuttgarcie. Jest jurorem licznych konkursów pianistycznych (np. Warszawa, Bruksela, Tokio) i prowadzi kursy mistrzowskie w kraju i za granicą - od 10 lat w Międzynarodowej Letniej Akademii Muzycznej "Mozarteum" w Salzburgu, czy w Szkole Pianistycznej we Włoszech. |
|
|
|
| profesor Yoheved Kaplinsky, USA | |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
![]() |
Yoheved
Kaplinsky muzyczną karierę rozpoczęła od zdobycia nagrody na
Międzynarodowym Konkursie im J. S. Bacha w Waszyngtonie. Ta pochodząca
z Izraela pianistka pobierała nauki u Ilony Vince w Akademii Muzycznej
w Tel-Awiwie. Następnie jako stypendystka rozpoczęła studia w Juilliard
School u Irwin Freundlich. Oddana pracy naukowej wkrótce otrzymała
tytuł doktora. W tym czasie zdobyła również szereg nagród za naukowe i
pianistyczne osiągnięcia. W Stanach Zjednoczonych zasłynęła z niezapomnianych recitali, koncertów muzyki kameralnej, a także tych granych z orkiestrą, w takich miastach jak Nowy Jork, Chicago, Filadelfia, Waszyngton. Doceniona za wyjątkową wrażliwość, umiejętność zgłębienia i opanowania techniki gry na fortepianie, Kaplinsky zapraszana jest do prowadzenia wykładów i ćwiczeń w Stanach Zjednoczonych, Izraelu i na dalekim Wschodzie. Obecnie wykłada w klasie fortepianu w Juilliard School w Nowym Jorku. Od roku 1993 uczy także w Tel Hai Summer Institute w Izraelu, a w 1995 roku dołączyła do wykładowców Bowdoin Music Festival w Maine. |
|
|
|
| profesor Vladimir Krainev, Niemcy | |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
![]() |
Wybitny
pianista i profesor fortepianu. Jego zdolności muzyczne zostały odkryte
już we wczesnym dzieciństwie przez nauczycieli szkoły muzycznej w
Charkowie. Naukę kontynuował w centralnej szkole muzycznej przy
Konserwatorium im. Czajkowskiego w Moskwie, by następnie podjąć naukę w
klasie wielkiego muzyka Henryka Neuhausa w Konserwatorium
Czajkowskiego. Po ukończeniu Konserwatorium, podjął studia pod
przewodnictwem sławnego pianisty Stanisława Neuhausa (syna Henryka). Pianistyczną karierę rozpoczął do zdobycia pierwszych nagród na międzynarodowych konkursach w Lizbonie i Leeds (Anglia), a także zwycięstwa w Międzynarodowym Konkursie im. Czajkowskiego w Moskwie w 1970 roku. Liczne występy wraz ze sławnymi orkiestrami, znakomitymi dyrygentami i wybitnymi solistami pozwoliły poznać Vladimira Kraineva jako wielkiego muzyka. Naturalną konsekwencją działalności artystycznej stała się dla Kraineva praca pedagogiczna. Obecnie jest profesorem w Wyższej Szkole Muzyki i Teatru w Hanowerze. W jego klasie uczy się 29 młodych pianistów z m. in. Rosji, Francji, Niemiec, Chin i Korei. Wielu z nich jest już laureatami prestiżowych międzynarodowych konkursów pianistycznych. Od wielu lat Vladimir Krainev organizuje serię koncertów w Konserwatorium Czajkowskiego w Moskwie, zatytułowanych: "Vladimir Krainev zaprasza ". |
|
|
|
| profesor Dominique Merlet, Francja | |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
![]() |
Ceniony
profesor, związany uprzednio z Conservatoire National Superieur de
Paris, obecnie zaś z Konserwatorium w Genewie. Uczeń Roger-Ducasse'a,
Nadii Boulanger i Louisa Hiltbranda, dał się poznać światu jako wybitny
pianista. Trzykrotnie nagrodzony "Pierwszą Nagrodą" w Paryskim
Konserwatorium, jest również zwycięzcą prestiżowego Międzynarodowego
Konkursu w Genewie. W trakcie muzycznej kariery współpracował z dyrygentami światowej sławy, w gronie których znaleźli się Charles Munch, Paul Paray, Armin Jordan, Sergiu Comissiona. Jego nagrania uhonorowano nagrodami: "Grand Prix du Disque" i "Diapason d'Or". Dominique Merlet znany jest na całym świecie nie tylko ze swoich koncertów i recitali, ale także z działalności pedagogicznej, prowadzonych wykładów i klas mistrzowskich. Studenci z jego klasy są laureatami wielu znaczących konkursów pianistycznych. Merlet jest Przewodniczącym Międzynarodowej Fundacji Nadii i Lili Boulanger, posiada tytuł Honorowego Europejskiego Przewodniczącego EPTA i wielokrotnie uczestniczy w pracach jury na międzynarodowych konkursach pianistycznych. Francuskie Ministerstwo Kultury, doceniając imponujące dokonania i osiągnięcia pianisty, przyznało mu tytuł "Officier des Art Et des Lettres ". |
|
|
|
| profesor Sergio Perticaroli, Włochy | |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
![]() |
Urodził
się w Rzymie. Wykształcenie zdobył w Konserwatorium Santa Cecilia u
profesora Renzo Silvestriego. Zdobycie I nagrody na Międzynarodowym
Konkursie Pianistycznym w Genewie w roku 1950 i nagrody Busoniego na
Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Busoniego w Bolzano w 1952
roku, zapoczątkowało jego pianistyczną karierę nie tylko we Włoszech,
ale i w całej Europie. Od 1954 roku koncertował w wielu krajach Europy, we Włoszech, Niemczech, Szwajcarii i Austrii. Grał w najbardziej znanych i prestiżowych centrach muzycznych, takich jak La Scala, Filharmonia Berlińska, Konzerthaus w Wiedniu czy Tonhalle w Zurychu, pod batutš Maazela, Celibidache, Abbado, Giullini, Jochuma i innych. W 1959 roku, podczas wizyty w Kairze, Perticaroli poznał Arama Chaczaturiana, z którym wyruszył w trasę koncertową po krajach Orientu. Na zaproszenie Johna Barbirollego przygotował i zrealizował koncerty wraz z Hallz Orchestra w najważniejszych ośrodkach muzycznych w Anglii, grając pod batutą Maestra Barbirollego. Sergio Perticaroli jest również aktywnym, zaangażowanym w pracę ze studentami, pedagogiem, kierownikiem Wydziału Fortepianu na Konserwatorium Santa Cecilia w Rzymie. Od 1977 roku prowadzi kursy mistrzowskie w Międzynarodowej Letniej Akademii Muzycznej "Mozarteum" w Salzburgu. |
|
|
|
| profesor Regina Smendzianka, Polska | |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
![]() |
Koncertowała
w ponad 30 krajach Europy, obu Ameryk, Bliskiego i Dalekiego Wschodu.
Studia muzyczne ukończyła pod kierunkiem prof. Henryka Sztompki,
wieloletniego ucznia I. J. Paderewskiego. Jest laureatką IV
Międzynarodowego Konkursu im. F. Chopina w Warszawie (1949 r.).
Dokonała wielu nagrań radiowych, telewizyjnych oraz płytowych dla
wytwórni polskich, holenderskich, włoskich, niemieckich i japońskich.
Jest wieloletnim profesorem zwyczajnym Akademii Muzycznej im. F.
Chopina w Warszawie, a także kierownikiem Katedry Fortepianu tejże
Uczelni. W latach 1972-73 pełniła funkcję rektora. Obecnie posiada
tytuł Honorowego Profesora Akademii Muzycznej im. F. Chopina w
Warszawie. Obok działalności artystycznej i dydaktycznej w kraju i za
granicą (liczne kursy interpretacji, seminaria, wykłady m. in w
Japonii, Meksyku, Finlandii, Danii, Niemczech, Wenezueli) uczestniczyła
w pracach krajowych i międzynarodowych konkursów pianistycznych
(Warszawa, Moskwa, Tokio). Posiada wiele nagród artystycznych i
odznaczeń państwowych. W roku 1988 powołała do życia własną fundację -
"Fundacja Reginy Smendzianki ". |
|
|
|
| profesor Jerzy Sulikowski, Polska | |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
![]() |
Studia
pianistyczne odbył w Katowicach i Sopocie u Zbigniewa Śliwińskiego oraz
w Paryżu u Suzanne Roche i Vlado Perlemutera. Jest laureatem I nagrody
Międzynarodowego Konkursu Muzycznego w Genewie w 1967 r. Koncertował w
wielu krajach Europy, a także w Chinach, na Kubie i w Japonii. Jest
profesorem Akademii Muzycznych w Bydgoszczy i Gdańsku, a przez 5 lat
był profesorem Akademii Muzycznej Musashino w Tokio. Jest zapraszany
jako wykładowca na letnie kursy pianistyczne m. in. do Wiednia i
Duszników - Zdrój. Jego wychowankami są liczni laureaci konkursów
pianistycznych. W 1986 roku zainicjował wznowienie Konkursu
Pianistycznego im. I. J. Paderewskiego w Bydgoszczy. |
|
|
|
| profesor Yuko Yamaoka, Japonia | |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
![]() |
Urodziła
się w Fukuoka w zachodniej Japonii. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła
w wieku trzech lat, dzięki zaangażowaniu matki - jej pierwszego
nauczyciela. Kolejnymi profesorami, rozwijajšcymi talent Yamaoki byli
prof. Yoichiro Miyake, Leo Sirota i Kazuko Yasukawa. W ósmym roku życia
pianistka zagrała Koncert A - dur, K. 488 Mozarta wraz z Japońską
Orkiestrą Radiową. Jako jedenastoletnia dziewczynka uczestniczyła w
recitalach, by następnie jako solistka grać z orkiestrami, zespołami
muzyki kameralnej i brać udział w nagraniach radiowych. Zdobywczyni
nagrody 20. Japońskiego Konkursu Muzycznego w 1951 roku. Odznaczona
przez rząd francuski "Chevalier de L'Ordre des Arts et des Lettres" w
1983 roku i "Officier dans L'Ordre des Arts et des Letters" w 1998
roku. Uhonorowana Nagrodą Kultury w Jokohamie w 1990 roku. Yuko Yamaoka zasiada w jury wielu międzynarodowych konkursów pianistycznych. Pełni ważne obowiązki w organizacjach społecznych. Jest członkiem Rady Edukacji w Jokohamie (1996 - 2003), członkiem zarządu Fundacji Promocji Kultury w Jokohamie, instruktorem na Uniwersytecie Toho Gauken i w Junior College, członkiem zarządu Stowarzyszenia Japońskich Nauczycieli Klasy Fortepianu, przewodniczącą zarządu Międzynarodowego Koncertu Pianistycznego w Jokohamie i przedstawicielką Yamate Geteza Piano Festival. |